Spiritualiteit is vaag

Toen ik spiritualiteit ook nog vaag vond en de wetenschap mijn houvast vormde was het allemaal vrij duidelijk voor mij. Het leven was een mooie toevalligheid. Het was verder zinloos, maar nu ik eenmaal op aarde was kon ik me het beste maar wat nuttig maken voor de samenleving. Mijn lichaam was een chemische fabriek, die ik ook na mijn studie biomedische wetenschappen nog steeds niet snapte. Er was wel het idee dat het duidelijker geworden was door die studie. Nu wist ik immers hoe het DNA opgebouwd was. En hoe het afgelezen werd. Hoe voeding omgezet werd in nieuwe bouwstenen en welke eiwitten daarbij een rol speelden. En hoe de evolutie van mens en dier verliep en ook waarneembaar was in de veranderende micro-organismen in onze eigen leefomgeving. Vol zekerheid verkondigde ik mijn wereldbeeld. Ik had er immers voor gestudeerd.

Later kwamen de barstjes. Allereerst omdat ik merkte dat ik vanalles kon voelen met mijn lichaam. Spanning in ruimtes, verdriet van anderen, ongemak in een groep.  Daar had ik nooit iets over geleerd tijdens mijn wetenschappelijke studie, maar het bleek heel valide data! Toen ik later als leidinggevende werkte, vonden mijn teamleden het heel prettig als ik allerlei ‘voelbare zaken’ bespreekbaar maakte, datgene wat ‘onder de tafel’ speelde en niet uitgesproken werd. Het werd me steeds duidelijke dat die energie die je kon voelen heel veel informatie bevatte. En hoe meer aandacht ik er aan besteedde hoe beter ik ging voelen. Dat begreep ik niet altijd met mijn hoofd, maar mijn lijf wist heel goed of iets klopte of niet.

Door deze gewaarwording ben ik me weer dingen af gaan vragen. Wat is het dan, dat ik voel. Hoe kan ik zoiets voelen. Is er dan misschien meer dan ik op de universiteit geleerd heb?  Toen ik (nog wat later) de deur van de wereld van spiritualiteit ontdekte en opende bleek er een allesomvattende dimensie bij te komen, die alles wat ik tot dan toe wist in een ander daglicht heeft gezet. Met de kennis van nu lach ik om mezelf, mijn wetenschappelijke houvast en mijn mentale zekerheid. En ik ben dankbaar dat ik durfde te kijken naar wat ooit vaag was.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *