Stilteweekend. Ervaringsverhaal van Margreet

Na vele meditaties en een stiltedag was Margreet benieuwd of een weekend op stilteretraite iets voor haar zou zijn. Enkele weken later spreek ik haar over haar ervaringen.

En wat heeft de retraite je gebracht?

Ik dacht dat ik misschien leven veranderende inzichten zou krijgen of dat mijn hart zich zou openen, maar dat gebeurde niet. Ik kreeg wel de bevestiging dat ik op het juiste pad ben. Voor mij is dat het 8 voudige pad, uit het Boeddhisme. Dat antwoord kreeg ik in het Labyrint in de tuin. Ook in “het Oog” van de stiltetuin kreeg ik een mooi inzicht. Dat mijn hart zich niet in 1 keer opent, maar dat het blaadje voor blaadje gaat.  

Hoe ben je eigenlijk in aanraking gekomen met bewustzijnsontwikkeling/ spiritualiteit?

Als kind was ik heel geïnteresseerd in oude beschavingen. Ik vermoedde dat ze iets wisten dat wij zijn kwijtgeraakt. Maar het lezen over de Maya’s en Egyptenaren bracht me niet verder. Op latere leeftijd, toen de kinderen al ouder waren ontdekte ik Blavatsky. Zij was mede-oprichter van de Theosofische Vereniging. De theosofie is een synthese van wetenschap, religie en filosofie gebaseerd op wijsheid uit oude beschavingen, en ze stelt dat dit de basis is van de huidige wereldreligies. Dat sprak me wel aan!. Ik kwam zo ook in aanraking met het Boeddhisme, en het 8 voudige pad. 

In de tussenliggende jaren heb ik ook een soort mystieke ervaring gehad. Een droom die me heel helder voor de geest staat, met een deur die ik door moest en een brug over een ravijn. Bekende symboliek voor het hiernamaals las ik later. Nadat ik die brug over ging kwam ik op een smalle richel en uiteindelijk op een weide, met gedaanten. Een van die gedaanten was een kruising tussen Jezus en mijn vader. Ik kreeg van hem de boodschap dat ik nog terug moest om mijn opdracht te vervullen. Nu zie ik welke opdracht dat was: Trouw zijn aan mezelf.

Was je niet trouw aan jezelf? 

Achteraf kan ik het wel beter zien. Ik zie hoe erg ik, en zoveel anderen, in een keurslijf zitten in hun werk. Ik ging pas het jaar voor mijn pensioen meer eigen keuzes maken en doen wat goed voelde voor mij en de leerling. Ook met vriendinnen liet ik veel gebeuren, ik kreeg allerlei advies. Dat heeft me erg geholpen, maar ze gingen er wel erg lang mee door. Het duurde even voor ik een grens trok en er wat van durfde te zeggen. En in mijn huwelijk ben ik ook wel veranderd. Ik hield een deel van mijn gedachten en gevoelens voor mezelf, was eigenlijk niet helemaal eerlijk. Op een gegeven moment wilde ik niet meer zo verder. Ik ben er toen over gaan praten met mijn man. We zijn nog steeds bij elkaar en nu doe ik veel meer de dingen die voor mij belangrijk zijn. 

Het gaat er om dat je trouw bent aan jezelf en dat ook echt omzet in daden. Dat voelt als mijn opdracht die ik nu volbreng. Ik leef steeds meer vanuit mijn hart. Het opent zich, blaadje voor blaadje. Ik ben zachter geworden en voel steeds meer liefde in mijn leven. Als ik buiten loop ervaar ik steeds vaker dat mensen naar mij glimlachen.